Honderden jaren geleden werd zij in westelijk Colombia gemaakt om in de stad Popayán een beeld van de H. Maagd Maria te sieren. De Crown of the Andes. Bijna 2,5 kg goud en bezet met 453 smaragden in totaal ca. 1500 ct. Een kunststukje dat reikt naar de grenzen van de smeedtechniek in de late 16de eeuw in Latijns-Amerika.
Van de smaragden wordt gezegd dat die voor een deel afkomstig zijn van de laatste Inca koning Atahualpa die de Spaanse conquistadores in 1532 gevangen namen. Bij deze, door de Spanjaarden beschikbaar gestelde smaragden, zou ook de Atahualpa smaragd zijn die als belangrijkste edelsteen in de kroon is gezet.
Bijna honderd jaar later zijn op de basiskroon vier bogen geplaatst om de kroon een ‘koninklijker’ aanzien te geven. Deze kroon was niet bedoeld om alle dagen te zien. Alleen en uitsluitend met hoogtijdagen mocht Maria deze kroon dragen.
Om de bouw van een ziekenhuis in de stad te financieren vond in 1914 paus Pius X het goed dat de kerk de kroon te gelde maakte. Tsaar Nicholas II toonde interesse, maar de Russische revolutie liet het niet doorgaan. Maar in 1936 slaagde een syndicaat onder leiding van edelsteenhandelaar Warren Piper er in om voldoende geld op tafel te leggen. Die edelsteenhandelaren waren goede rekenaars. Zij betaalden $125.000 en hadden al lang berekend dat het slopen van de kroon en de smaragden los verkopen veel zou opleveren, $ 4,5 miljoen. Maar de kroon ging op reis in de VS. En dat leek nog lucratiever. Een ware triomftocht, een mediacircus zonder weerga en voor ons onvoorstelbaar. Het transport gebeurt door Brinks met goed zichtbaar, zwaar bewapend veiligheidspersoneel dat graag op de foto ging. En onvoorstelbaar was de wijze waarop de kroon eind jaren dertig, begin jaren veertig werd geëxposeerd. Gewoon op een soort podiumpje 2,5 meter hoog en honderden mensen die zich rond deze schat verdrongen.
Hoe het met het syndicaat van kopers is afgelopen is onduidelijk. In 1963 kwam de kroon ter veiling bij Sotheby’s. Diamanthandel Asscher in Amsterdam kocht de kroon voor een onbekende derde partij voor $ 154.000. In 1995 komt Christie’s met een veiling van de kroon. Minimumprijs is $ 3 miljoen. Echter ene Richard Piper duikt op, de 60 jarige zoon van de edelsteenhandelaar. Hij legt een claim op de kroon en wil geld zien. Christie’s stopt de veiling in afwachting van wat komen gaat. De eigenaar negeert Piper en op zijn beurt komt deze met bewijzen dat hij ‘eigenaar’ is. Twee brieven, die dat moeten bewijzen, blijken echter frauduleus evenals een nagemaakte handtekening van Warren Piper. Maar het kwaad is geschied. De kroon brengt bij lange na niet de $3 miljoen op en wordt niet verkocht. En nu dus in de Metropolitan in New York. Daar is direct onderzoek gedaan naar de smaragden. Allemaal echt en allemaal aantoonbaar geslepen in de jaren dat de kroon werd gemaakt. En tijdens dat onderzoek werd ook duidelijk dat de basis van de kroon in de 16de eeuw is gemaakt en dat de bogen er circa honderd jaar later op zijn gezet.
Via deze link is de kroon met (Engelse) toelichting te zien: https://www.youtube.com/watch?v=GZZlvOf4RCQ&feature=youtu.be&ct=t%28Palagems_Mar_20163_16_2016%29&mc_cid=6ce38620b5&mc_eid=d3a3326220